Manastir Svetog Đorđa u Godoviku

Manastir Svetog Đorđa u selu Godovik, udaljenom oko 8 kilometara od Požega, podignut je pored kraškog izvora Godovičke reke, u šumovitom i stenovitom predelu brda Drijenja, ispod krečnjačke planine Blagaje.
Prema predanju, manastir je nastao u 14. veku, u isto vreme kada je građena i crkva Svetog Ahilija u Arilje, i predstavljao je metoh prvobitnog ariljskog manastira. O njegovoj najranijoj prošlosti sačuvano je malo podataka, a prvi pisani pomen potiče iz 17. veka, kada već funkcioniše kao crkva.
Tokom vekova više puta je rušen. Nije poznato kada i na koji način je prvi put stradao, ali je krajem 17. veka obnovljen i tada ga je osveštao srpski patrijarh Arsenije III Čarnojević.
Jeromonah Josif je, po dolasku u Godovik 1780. godine, dogradio konak i kameni zid oko konaka i crkve, koji danas više ne postoje. Manastir je zatim ponovo opustošen, a nova obnova usledila je 1808. godine, kada je dozidana priprata. Već 1813. godine ponovo je razoren.
Posle Drugog srpskog ustanka obnovljen je zalaganjem igumana Josifa Mandopare. Knez Miloš Obrenović je 1832. godine poklonio zvono za zvonik. Za vreme Prvog svetskog rata zvono je zakopano preko puta nove crkve kako ga austrougarska vojska ne bi pretopila za municiju.
Sredinom 19. veka manastir prestaje sa radom, nakon izgradnje nove, veće crkve. Pedesetih godina 20. veka doživljava još jedno rušenje zbog otvaranja kamenoloma u neposrednoj blizini. Poslednja obnova izvedena je 1985. godine, na inicijativu Zavoda za zaštitu spomenika kulture.
Od 1997. godine ova svetinja ponovo je u funkciji, ali kao crkva.